Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 19 (Rāvaṇena Anaraṇya-vadhaḥ — Anaraṇyena Rāvaṇāya Rāma-haste Vadha-śāpaḥ)
रावणेन अनरण्यवधः — अनरण्येन रावणाय रामहस्ते वधशापः
† VR 7.19.27† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
किं त्विदानीं मया शक्यं कर्तुं प्राणपरिक्षये ।
[Line 1: in Baroda CE 7.19.22]kiṃ tvidānīṃ mayā śakyaṃ kartuṃ prāṇaparikṣaye |
† नह्यहं विमुखी रक्षो युध्यमानस्त्वया हतः ॥ २७ ॥
[Line 2: Southern Recension only]† nahyahaṃ vimukhī rakṣo yudhyamānastvayā hataḥ || 27 ||
Scholarly Translation
“Yet what can I do now at the ebbing of my vital breaths (prāṇa-parikṣaye)? Assuredly, O rākṣasa, I did not turn my back in flight (na hy ahaṃ vimukhī), but was slain by you while fighting (yudhyamānas tvayā hataḥ).
Narrative Context (Verses 24–27): When Rāvaṇa boasts that none in the three worlds can match him and accuses Anaraṇya of heedless indulgence, the dying king calmly replies that Time alone—not Rāvaṇa—has brought his end while he fought unyielding.