Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 22 (Yama-Rāvaṇayor Yuddham — Kāladaṇḍodyamaḥ — Brahma-vākyād Yamasya Nivṛttiḥ)
यमरावणयोर्युद्धम् — कालदण्डोद्यमः — ब्रह्मवाक्याद्यमस्य निवृत्तिः
VR 7.22.2Baroda CE 7.22.2
स हि योधान्हतान्मत्वा क्रोधसंरक्तलोचनः ।
[Baroda CE 7.22.2]sa hi yodhānhatānmatvā krodhasaṃraktalocanaḥ |
अब्रवीत्त्वरितं सूतं रथो ऽयमुपनीयताम् ॥ २ ॥
abravīttvaritaṃ sūtaṃ ratho 'yamupanīyatām || 2 ||
Scholarly Translation
Realizing that his warriors had been slain (yodhān hatān matvā), with eyes blood-red in wrath (krodha-saṃrakta-locanaḥ), he swiftly commanded his charioteer (abravīt tvaritaṃ sūtam): “Let this chariot be brought forth (ratho ’yam upanīyatām)!”
Narrative Context (Verses 1–6): Hearing Rāvaṇa’s roar, furious Yama senses his army’s rout and mounts his divine chariot flanked by Death, the incarnate Staff of Time, unbroken Time-nooses, and a blazing mace, making all three worlds tremble.