Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 22 (Yama-Rāvaṇayor Yuddham — Kāladaṇḍodyamaḥ — Brahma-vākyād Yamasya Nivṛttiḥ)
यमरावणयोर्युद्धम् — कालदण्डोद्यमः — ब्रह्मवाक्याद्यमस्य निवृत्तिः
VR 7.22.48Baroda CE 7.22.42
दशग्रीवस्तु तं जित्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ।
[Baroda CE 7.22.42]daśagrīvastu taṃ jitvā nāma viśrāvya cātmanaḥ |
आरुह्य पुष्पकं भूयो निष्क्रान्तो यमसादनात् ॥ ४८ ॥
āruhya puṣpakaṃ bhūyo niṣkrānto yamasādanāt || 48 ||
Scholarly Translation
Having thus prevailed over him (daśagrīvas tu taṃ jitvā) and proclaimed his own name aloud (nāma viśrāvya cātmanaḥ), Daśagrīva once again mounted Puṣpaka (āruhya puṣpakaṃ bhūyaḥ) and departed from Yama’s abode (niṣkrānto yama-sādanāt).
Narrative Context (Verses 46–49): Declaring that nothing remains for him on the field against a boon-guarded foe, Yama vanishes with chariot and steeds; Rāvaṇa proclaims his name in triumph and exits Yama’s realm on Puṣpaka, while joyful Yama ascends to heaven with Brahmā and Nārada.