Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 24 (Rāvaṇena Deva-kanyā-haraṇam — Śūrpaṇakhā-vilāpaḥ — Kālakeya-vadhena Vidyujjihva-vadhaḥ)
रावणेन देवकन्याहरणम् — शूर्पणखाविलापः — कालकेयवधेन विद्युज्जिह्ववधः
VR 7.24.13Baroda CE 7.24.8
कथं नु खलु मे पुत्रो भविष्यति मया विना ।
[Baroda CE 7.24.8]kathaṃ nu khalu me putro bhaviṣyati mayā vinā |
कथं माता कथं भ्राता निमग्नाः शोकसागरे ॥ १३ ॥
kathaṃ mātā kathaṃ bhrātā nimagnāḥ śokasāgare || 13 ||
Scholarly Translation
“How indeed will my son fare without me (kathaṃ nu khalu me putro bhaviṣyati mayā vinā)? How my mother, and how my brother, all plunged in an ocean of grief (nimagnāḥ śoka-sāgare)?
Narrative Context (Verses 13–18): Weeping for bereaved sons, parents, and slain husbands, the captive women beseech Death to take them, curse the frailty of the mortal world, and denounce Rāvaṇa’s shameless cruelty as unworthy of his great might.