Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 24 (Rāvaṇena Deva-kanyā-haraṇam — Śūrpaṇakhā-vilāpaḥ — Kālakeya-vadhena Vidyujjihva-vadhaḥ)
रावणेन देवकन्याहरणम् — शूर्पणखाविलापः — कालकेयवधेन विद्युज्जिह्ववधः
VR 7.24.16Baroda CE 7.24.11
अहो धिङ्मानुषं लोकं नास्ति खल्वधमः परः ।
[Line 1: in Baroda CE 7.24.11]aho dhiṅmānuṣaṃ lokaṃ nāsti khalvadhamaḥ paraḥ |
यद्दुर्बला बलवता भर्तारो रावणेन नः ॥ १६ ॥
[Line 2: in Baroda CE 7.24.12]yaddurbalā balavatā bhartāro rāvaṇena naḥ || 16 ||
Scholarly Translation
“Oh, fie upon the mortal world (aho dhiṅ mānuṣaṃ lokam)! Assuredly there is no realm more wretched than this (nāsti khalv adhamaḥ paraḥ), since our feeble husbands have been destroyed by mighty Rāvaṇa (yad durbalā balavatā bhartāro rāvaṇena naḥ),
Narrative Context (Verses 13–18): Weeping for bereaved sons, parents, and slain husbands, the captive women beseech Death to take them, curse the frailty of the mortal world, and denounce Rāvaṇa’s shameless cruelty as unworthy of his great might.