Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 24 (Rāvaṇena Deva-kanyā-haraṇam — Śūrpaṇakhā-vilāpaḥ — Kālakeya-vadhena Vidyujjihva-vadhaḥ)
रावणेन देवकन्याहरणम् — शूर्पणखाविलापः — कालकेयवधेन विद्युज्जिह्ववधः
† VR 7.24.26† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
एते राजंस्त्वया वीरा दैत्या विनिहता रणे ।
[Line 1: in Baroda CE 7.24.21]ete rājaṃstvayā vīrā daityā vinihatā raṇe |
† कालकेया इति ख्याताः सहस्राणि चतुर्दश ।
[Line 2: Southern Recension only]† kālakeyā iti khyātāḥ sahasrāṇi caturdaśa |
† प्राणेभ्यो ऽपि गरीयान्मे तत्र भर्ता महाबलः ॥ २६ ॥
[Line 3: Southern Recension only]† prāṇebhyo 'pi garīyānme tatra bhartā mahābalaḥ || 26 ||
Scholarly Translation
“Those heroic Daityas, O King, whom you slew in battle (ete rājaṃs tvayā vīrā daityā vinihatā raṇe)—famed as the Kālakeyas, fourteen thousand in number (kālakeyā iti khyātāḥ sahasrāṇi caturdaśa)—among them was my mighty husband, dearer to me than life itself (prāṇebhyo ’pi garīyān me tatra bhartā mahābalaḥ)!
Narrative Context (Verses 25–30): With tear-choked, reddened eyes, Śūrpaṇakhā upbraids Rāvaṇa for making her a widow by slaying her husband Vidyujjihva among the fourteen thousand Kālakeyas; Ten-Neck gently consoles her with promises of honor and favor.