Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 24 (Rāvaṇena Deva-kanyā-haraṇam — Śūrpaṇakhā-vilāpaḥ — Kālakeya-vadhena Vidyujjihva-vadhaḥ)
रावणेन देवकन्याहरणम् — शूर्पणखाविलापः — कालकेयवधेन विद्युज्जिह्ववधः
VR 7.24.28Baroda CE 7.24.23
राजन्वैधव्यशब्दं च भोक्ष्यामि त्वत्कृते ह्यहम् ।
[Line 1: in Baroda CE 7.24.23]rājanvaidhavyaśabdaṃ ca bhokṣyāmi tvatkṛte hyaham |
ननु नाम त्वया रक्ष्यो जामाता समरेष्वपि ।
[Line 2: in Baroda CE 7.24.24]nanu nāma tvayā rakṣyo jāmātā samareṣvapi |
स त्वया निहतो युद्धे स्वयमेव न लज्जसे ॥ २८ ॥
[Line 3: in Baroda CE 7.24.24]sa tvayā nihato yuddhe svayameva na lajjase || 28 ||
Scholarly Translation
“O King, because of you shall I endure the reproachful name of widowhood (rājan vaidhavya-śabdaṃ ca bhokṣyāmi tvat-kṛte hy aham)! Surely indeed a brother-in-law ought to be spared by you even in battles (nanu nāma tvayā rakṣyo jāmātā samareṣv api)—yet you yourself slew him in combat, and are you not ashamed (sa tvayā nihato yuddhe svayam eva na lajjase)?”
Narrative Context (Verses 25–30): With tear-choked, reddened eyes, Śūrpaṇakhā upbraids Rāvaṇa for making her a widow by slaying her husband Vidyujjihva among the fourteen thousand Kālakeyas; Ten-Neck gently consoles her with promises of honor and favor.