Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 24 (Rāvaṇena Deva-kanyā-haraṇam — Śūrpaṇakhā-vilāpaḥ — Kālakeya-vadhena Vidyujjihva-vadhaḥ)
रावणेन देवकन्याहरणम् — शूर्पणखाविलापः — कालकेयवधेन विद्युज्जिह्ववधः
VR 7.24.29Baroda CE 7.24.25
एवमुक्तो दशग्रीवो भगिन्या क्रोशमानया ।
[Baroda CE 7.24.25]evamukto daśagrīvo bhaginyā krośamānayā |
अब्रवीत्सान्त्वयित्वा तां सामपूर्वमिदं वचः ॥ २९ ॥
abravītsāntvayitvā tāṃ sāmapūrvamidaṃ vacaḥ || 29 ||
Scholarly Translation
Thus addressed by his wailing sister (evam ukto daśagrīvo bhaginyā krośamānayā), Ten-Neck comforted her and spoke these conciliatory words (abravīt sāntvayitvā tāṃ sāma-pūrvam idaṃ vacaḥ):
Narrative Context (Verses 25–30): With tear-choked, reddened eyes, Śūrpaṇakhā upbraids Rāvaṇa for making her a widow by slaying her husband Vidyujjihva among the fourteen thousand Kālakeyas; Ten-Neck gently consoles her with promises of honor and favor.