Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 24 (Rāvaṇena Deva-kanyā-haraṇam — Śūrpaṇakhā-vilāpaḥ — Kālakeya-vadhena Vidyujjihva-vadhaḥ)
रावणेन देवकन्याहरणम् — शूर्पणखाविलापः — कालकेयवधेन विद्युज्जिह्ववधः
VR 7.24.30Baroda CE 7.24.26
अलं वत्से रुदित्वा ते न भेतव्यं च सर्वशः ।
[Baroda CE 7.24.26]alaṃ vatse ruditvā te na bhetavyaṃ ca sarvaśaḥ |
दानमानप्रसादैस्त्वां तोषयिष्यामि यत्नतः ॥ ३० ॥
dānamānaprasādaistvāṃ toṣayiṣyāmi yatnataḥ || 30 ||
Scholarly Translation
“Enough of your weeping, dear child (alaṃ vatse ruditvā te), and you need have no fear on any account (na bhetavyaṃ ca sarvaśaḥ); with gifts, honors, and favors I shall diligently content you (dāna-māna-prasādais tvāṃ toṣayiṣyāmi yatnataḥ)!
Narrative Context (Verses 25–30): With tear-choked, reddened eyes, Śūrpaṇakhā upbraids Rāvaṇa for making her a widow by slaying her husband Vidyujjihva among the fourteen thousand Kālakeyas; Ten-Neck gently consoles her with promises of honor and favor.