Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 25 (Meghanādasya Nikumbhilāyāṃ Sapta-yajñānuṣṭhānam — Rāvaṇasya Madhupura-gamanam — Kumbhīnasī-vṛttāntaḥ)
मेघनादस्य निकुम्भिलायां सप्तयज्ञानुष्ठानम् — रावणस्य मधुपुरगमनम् — कुम्भीनसीवृत्तान्तः
VR 7.25.1Baroda CE 7.25.1
स तु दत्त्वा दशग्रीवो वनं घोरं स्वरस्य तत् ।
[Baroda CE 7.25.1]sa tu dattvā daśagrīvo vanaṃ ghoraṃ svarasya tat |
भगिनीं च समाश्वास्य हृष्टः स्वस्थतरो ऽभवत् ॥ १ ॥
bhaginīṃ ca samāśvāsya hṛṣṭaḥ svasthataro 'bhavat || 1 ||
Scholarly Translation
Having bestowed that dreadful forest upon Khara (vanaṃ ghoraṃ kharasya) and consoled his sister (bhaginīṃ ca samāśvāsya), the ten-necked lord grew delighted and far more at ease (hṛṣṭaḥ svasthataro ’bhavat).
Narrative Context (Verses 1–6): Having granted the dreadful Daṇḍaka forest to Khara and consoled his sister, Rāvaṇa enters Laṅkā’s Nikumbhilā grove and finds his son Meghanāda consecrated at a blazing sacrifice, whose meaning the preceptor Uśanas steps forward to explain.