Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 25 (Meghanādasya Nikumbhilāyāṃ Sapta-yajñānuṣṭhānam — Rāvaṇasya Madhupura-gamanam — Kumbhīnasī-vṛttāntaḥ)
मेघनादस्य निकुम्भिलायां सप्तयज्ञानुष्ठानम् — रावणस्य मधुपुरगमनम् — कुम्भीनसीवृत्तान्तः
VR 7.25.30Baroda CE 7.25.29
ततो ऽब्रवीदृशग्रीवः क्रुद्धः संरक्तलोचनः ।
[Baroda CE 7.25.29]tato 'bravīdṛśagrīvaḥ kruddhaḥ saṃraktalocanaḥ |
कल्प्यतां मे रथः शीघ्रं शूराः सज्जीभवन्तु नः ॥ ३० ॥
kalpyatāṃ me rathaḥ śīghraṃ śūrāḥ sajjībhavantu naḥ || 30 ||
Scholarly Translation
Then the ten-necked king spoke, enraged and with blood-red eyes (kruddhaḥ saṃraktalocanaḥ): “Let my chariot be made ready at once (kalpyatāṃ me rathaḥ śīghram)! Let our heroes arm themselves (śūrāḥ sajjībhavantu naḥ)!
Narrative Context (Verses 25–30): Explaining that Madhu carried off Kumbhīnasī while Meghanāda sacrificed, Vibhīṣaṇa meditated underwater, and Kumbhakarṇa slept, Vibhīṣaṇa declares this disgrace Rāvaṇa’s karmic fruit, igniting Rāvaṇa’s boiling fury to march to war.