Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 25 (Meghanādasya Nikumbhilāyāṃ Sapta-yajñānuṣṭhānam — Rāvaṇasya Madhupura-gamanam — Kumbhīnasī-vṛttāntaḥ)
मेघनादस्य निकुम्भिलायां सप्तयज्ञानुष्ठानम् — रावणस्य मधुपुरगमनम् — कुम्भीनसीवृत्तान्तः
VR 7.25.4Baroda CE 7.25.4
ततः कृष्णाजिनधरं कमण्डलुशिखाध्वजम् ।
[Baroda CE 7.25.4]tataḥ kṛṣṇājinadharaṃ kamaṇḍaluśikhādhvajam |
ददर्श स्वसुतं तत्र मेघनादं भयावहम् ॥ ४ ॥
dadarśa svasutaṃ tatra meghanādaṃ bhayāvaham || 4 ||
Scholarly Translation
And there he saw his own fearsome son Meghanāda (svasutaṃ ... meghanādaṃ bhayāvaham), clad in the hide of a black antelope (kṛṣṇājina-dharam) and bearing water-pot, topknot, staff, and emblem (kamaṇḍalu-śikhā-dhvajam).
Narrative Context (Verses 1–6): Having granted the dreadful Daṇḍaka forest to Khara and consoled his sister, Rāvaṇa enters Laṅkā’s Nikumbhilā grove and finds his son Meghanāda consecrated at a blazing sacrifice, whose meaning the preceptor Uśanas steps forward to explain.