Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 31 (Māhiṣmatyāṃ Rāvaṇasya Gamanam — Narmadā-tīre Śiva-pūjanam)
माहिष्मत्यां रावणस्य गमनम् — नर्मदातीरे शिवपूजनम्
VR 7.31.18Baroda CE 7.31.17
उत्क्रामन्तं दरीवन्तं हिमवत्सन्निभं गिरिम् ।
[Line 1: in Baroda CE 7.31.17]utkrāmantaṃ darīvantaṃ himavatsannibhaṃ girim |
पश्यमानस्ततो विन्ध्यं रावणो नर्मदां ययौ ।
[Line 2: in Baroda CE 7.31.17]paśyamānastato vindhyaṃ rāvaṇo narmadāṃ yayau |
चलोपलजलां पुण्यां पश्चिमोदधिगामिनीम् ॥ १८ ॥
[Line 3: in Baroda CE 7.31.18]calopalajalāṃ puṇyāṃ paścimodadhigāminīm || 18 ||
Scholarly Translation
“Gazing upon that soaring, cavern-filled Vindhya mountain resembling Himavat (utkrāmantaṃ darīvantaṃ himavat-sannibhaṃ girim paśyamānaḥ), Rāvaṇa then went unto the sacred Narmadā (narmadāṃ yayau ... puṇyām), whose waters dance over pebbles (calopala-jalām) as she flows toward the western ocean (paścimodadhi-gāminīm).
Narrative Context (Verses 13–18): Learning from the citizens that Arjuna has gone, Rāvaṇa turns from Māhiṣmatī toward the sky-scraping Vindhya range—boisterous with cascades, teeming with celestials, and coiled with crystal streams like Ananta—and descends to the sacred Narmadā.