Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 34 (Vāli-samīpe Rāvaṇasya Gamanam — Vālinā Kakṣe Baddhvā Catuḥ-samudra-sandhyopāsanam — Vāli-Rāvaṇa-sakhyam)
वालिसमीपे रावणस्य गमनम् — वालिना कक्षे बद्ध्वा चतुःसमुद्रसन्ध्योपासनम् — वालिरावणसख्यम्
VR 7.34.11Baroda CE 7.34.10
स तु तारं विनिर्भर्त्स्य रावणो लोकरावणः ।
[Baroda CE 7.34.10]sa tu tāraṃ vinirbhartsya rāvaṇo lokarāvaṇaḥ |
पुष्पकं तत्समारुह्य प्रययौ दक्षिणार्णवम् ॥ ११ ॥
puṣpakaṃ tatsamāruhya prayayau dakṣiṇārṇavam || 11 ||
Scholarly Translation
Spurning Tāra with contempt (sa tu tāraṃ vinirbhartsya), Rāvaṇa, who makes the worlds weep (rāvaṇo lokarāvaṇaḥ), ascended that aerial car Puṣpaka (puṣpakaṃ tat samāruhya) and sped forth to the southern ocean (prayayau dakṣiṇārṇavam).
Narrative Context (Verses 7–12): Pointing to conch-white heaps of bones left by past challengers, the ministers warn that even ambrosia could not save Rāvaṇa from Vālī; spurning Tāra, Rāvaṇa flies in Puṣpaka to the southern sea and beholds Vālī at twilight prayer.