Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 34 (Vāli-samīpe Rāvaṇasya Gamanam — Vālinā Kakṣe Baddhvā Catuḥ-samudra-sandhyopāsanam — Vāli-Rāvaṇa-sakhyam)
वालिसमीपे रावणस्य गमनम् — वालिना कक्षे बद्ध्वा चतुःसमुद्रसन्ध्योपासनम् — वालिरावणसख्यम्
VR 7.34.13Baroda CE 7.34.12
पुष्पकादवरुह्याथ रावणो ऽञ्जनसन्निभः ।
[Baroda CE 7.34.12]puṣpakādavaruhyātha rāvaṇo 'ñjanasannibhaḥ |
ग्रहीतुं वालिनं तूर्णं निःशब्दपदमाव्रजत् ॥ १३ ॥
grahītuṃ vālinaṃ tūrṇaṃ niḥśabdapadamāvrajat || 13 ||
Scholarly Translation
Descending then from Puṣpaka (puṣpakād avaruhyātha), Rāvaṇa, dark as collyrium (rāvaṇo ’ñjanasannibhaḥ), swiftly crept forward with soundless steps (tūrṇaṃ niḥśabdapadam āvrajat) in order to seize Vālī (grahītuṃ vālinam).
Narrative Context (Verses 13–18): Stepping silently down from Puṣpaka to seize Vālī from behind, black-hued Rāvaṇa is glimpsed by chance yet ignored like a hare by a lion; resolving to tuck his foe under his arm across three oceans, Vālī calmly continues chanting Vedic mantras.