Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 34 (Vāli-samīpe Rāvaṇasya Gamanam — Vālinā Kakṣe Baddhvā Catuḥ-samudra-sandhyopāsanam — Vāli-Rāvaṇa-sakhyam)
वालिसमीपे रावणस्य गमनम् — वालिना कक्षे बद्ध्वा चतुःसमुद्रसन्ध्योपासनम् — वालिरावणसख्यम्
VR 7.34.14Baroda CE 7.34.13
यदृच्छया तदा दृष्टो वालिनापि स रावणः ।
[Baroda CE 7.34.13]yadṛcchayā tadā dṛṣṭo vālināpi sa rāvaṇaḥ |
पापाभिप्रायवान् दृष्ट्वा चकार न तु सम्भ्रमम् ॥ १४ ॥
pāpābhiprāyavān dṛṣṭvā cakāra na tu sambhramam || 14 ||
Scholarly Translation
By chance that Rāvaṇa was beheld even by Vālī (yadṛcchayā tadā dṛṣṭo vālināpi sa rāvaṇaḥ), bent as he was upon wicked intent (pāpābhiprāyavān); yet seeing him, Vālī betrayed no agitation whatsoever (dṛṣṭvā cakāra na tu sambhramam).
Narrative Context (Verses 13–18): Stepping silently down from Puṣpaka to seize Vālī from behind, black-hued Rāvaṇa is glimpsed by chance yet ignored like a hare by a lion; resolving to tuck his foe under his arm across three oceans, Vālī calmly continues chanting Vedic mantras.