Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 34 (Vāli-samīpe Rāvaṇasya Gamanam — Vālinā Kakṣe Baddhvā Catuḥ-samudra-sandhyopāsanam — Vāli-Rāvaṇa-sakhyam)
वालिसमीपे रावणस्य गमनम् — वालिना कक्षे बद्ध्वा चतुःसमुद्रसन्ध्योपासनम् — वालिरावणसख्यम्
VR 7.34.15Baroda CE 7.34.14
शशमालक्ष्य सिंहो वा पन्नगं गरुडो यथा ।
[Baroda CE 7.34.14]śaśamālakṣya siṃho vā pannagaṃ garuḍo yathā |
न चिन्तयति तं वाली रावणं पापनिश्चयम् ॥ १५ ॥
na cintayati taṃ vālī rāvaṇaṃ pāpaniścayam || 15 ||
Scholarly Translation
Like a lion eyeing a hare (śaśam ālakṣya siṃho vā) or Garuḍa beholding a serpent (pannagaṃ garuḍo yathā), Vālī took no anxious thought of that wickedly resolved Rāvaṇa (na cintayati taṃ vālī rāvaṇaṃ pāpaniścayam).
Narrative Context (Verses 13–18): Stepping silently down from Puṣpaka to seize Vālī from behind, black-hued Rāvaṇa is glimpsed by chance yet ignored like a hare by a lion; resolving to tuck his foe under his arm across three oceans, Vālī calmly continues chanting Vedic mantras.