Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 34 (Vāli-samīpe Rāvaṇasya Gamanam — Vālinā Kakṣe Baddhvā Catuḥ-samudra-sandhyopāsanam — Vāli-Rāvaṇa-sakhyam)
वालिसमीपे रावणस्य गमनम् — वालिना कक्षे बद्ध्वा चतुःसमुद्रसन्ध्योपासनम् — वालिरावणसख्यम्
VR 7.34.36Baroda CE 7.34.34
वानरेन्द्र महेन्द्राभ राक्षसेन्द्रो ऽस्मि रावणः ।
[Baroda CE 7.34.34]vānarendra mahendrābha rākṣasendro 'smi rāvaṇaḥ |
युद्धेप्सुरिह सम्प्राप्तः स चाद्यासादितस्त्वया ॥ ३६ ॥
yuddhepsuriha samprāptaḥ sa cādyāsāditastvayā || 36 ||
Scholarly Translation
“O king of vānaras (vānarendra), radiant as great Indra (mahendrābha), I am Rāvaṇa, sovereign of the rākṣasas (rākṣasendro ’smi rāvaṇaḥ); I came here eager for combat (yuddhepsur iha samprāptaḥ), and today I have been overpowered by you (sa cādyāsāditas tvayā)!
Narrative Context (Verses 31–36): Completing his twilight prayers at the northern and eastern oceans, Vālī descends weary into Kiṣkindhā’s garden, releases Rāvaṇa from his armpit with amused laughter, and asks who he is; astounded and winded, Rāvaṇa declares his name and defeat.