Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 36 (Vāyu-kopa-śamanam — Brahmādi-devair Hanumate Vara-pradānam — Mataṅgāśrama-śāpaḥ)
वायुकोपशमनम् — ब्रह्मादिदेवैर्हनुमते वरप्रदानम् — मतङ्गाश्रमशापः
VR 7.36.42Baroda CE 7.36.41
पराक्रमोत्साहमतिप्रतापसौशील्यमाधुर्यनयानयैश्च ।
[Baroda CE 7.36.41]parākramotsāhamatipratāpasauśīlyamādhuryanayānayaiśca |
गाम्भीर्यचातुर्यसुवीर्यधैर्यैर्हनूमतः को ऽभ्यधिको ऽस्ति लोके ॥ ४२ ॥
gāmbhīryacāturyasuvīryadhairyairhanūmataḥ ko 'bhyadhiko 'sti loke || 42 ||
Scholarly Translation
In valor, energy, intellect, and majesty (parākramotsāha-mati-pratāpa-), in nobility of character, sweetness, and mastery of policy and counter-policy (sauśīlya-mādhurya-nayānayaiś ca), in profundity, skillfulness, high heroism, and fortitude (gāmbhīrya-cāturya-suvīrya-dhairyaiḥ)—who in the world is superior to Hanūmān (hanūmataḥ ko ’bhyadhiko ’sti loke)?
Narrative Context (Verses 37–42): After Ṛkṣarajas’s passing, Vālin becomes king and Sugrīva crown prince; bound to Sugrīva from childhood, Hanūmān remains unaware of his own cursed strength during their feud, though none in the world surpasses him in twelve noble virtues.