Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 39 (Pārthivānāṃ Sva-sva-rāṣṭra-gamanam — Vānara-rākṣasānām Ayodhyāyāṃ Sukha-vāsaḥ)
पार्थिवानां स्वस्वराष्ट्रगमनम् — वानरराक्षसानामयोध्यायां सुखवासः
VR 7.39.4Baroda CE 7.38.4
भरतेन वयं पश्चात्समानीता निरर्थकम् ।
[Baroda CE 7.38.4]bharatena vayaṃ paścātsamānītā nirarthakam |
हता हि राक्षसाः क्षिप्रं पार्थिवैः स्युर्न संशयः ॥ ४ ॥
hatā hi rākṣasāḥ kṣipraṃ pārthivaiḥ syurna saṃśayaḥ || 4 ||
Scholarly Translation
“Too late were we assembled by Bharata to no avail (bharatena vayaṃ paścāt samānītā nirarthakam); otherwise, without doubt, the rākṣasas would have been swiftly slain by us kings (hatā hi rākṣasāḥ kṣipraṃ pārthivaiḥ syur na saṃśayaḥ)!
Narrative Context (Verses 1–6): Departing Ayodhyā with vast armies of elephants and steeds, the allied monarchs regret that Bharata summoned them too late to fight Rāvaṇa alongside Rāma and Lakṣmaṇa, and joyfully return to their own realms.