Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 42 (Aśokavanikā-sadṛśe Pramadane Sītayā Saha Rāmasya Vihāraḥ — Sītā-garbha-cihna-darśanaṃ Dohada-praśnaś Ca)
अशोकवनिकासदृशे प्रमदवने सीतया सह रामस्य विहारः — सीतागर्भचिह्नदर्शनं दोहदप्रश्नश्च
† VR 7.42.30† Partial Southern Recension (hemistich omitted in Baroda CE)
† अब्रवीच्च वरारोहां सीतां सुरसुतोपमाम् ।
[Line 1: Southern Recension only]† abravīcca varārohāṃ sītāṃ surasutopamām |
अपत्यलाभो वैदेहि त्वयि मे समुपस्थितः ।
[Line 2: in Baroda CE 7.41.22]apatyalābho vaidehi tvayi me samupasthitaḥ |
किमिच्छसि वरारोहे कामः किं क्रियतां तव ॥ ३० ॥
[Line 3: in Baroda CE 7.41.22]kimicchasi varārohe kāmaḥ kiṃ kriyatāṃ tava || 30 ||
Scholarly Translation
And he addressed the fair-hipped Sītā, lovely as a daughter of the gods (varārohāṃ sītāṃ surasutopamām): “The blessing of offspring (apatyalābhaḥ), O Vaidehī, has drawn nigh for me in you (tvayi me samupasthitaḥ)! What do you desire, O lovely one—what wish of yours may be fulfilled (kim icchasi varārohe kāmaḥ kiṃ kriyatāṃ tava)?”
Narrative Context (Verses 25–30): Fulfilling royal duties every forenoon and joining the inner palace each afternoon while Sītā worships the gods and all her mothers-in-law alike, Rāma beholds her clear signs of pregnancy and joyfully asks what wish he may grant her.