Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 47 (Nāvā Gaṅgā-taraṇam — Bhāgīrathī-tīre Lakṣmaṇena Sītāyai Parityāga-vṛttānta-nivedanam)
नावा गङ्गातरणम् — भागीरथीतीरे लक्ष्मणेन सीतायै परित्यागवृत्तान्तनिवेदनम्
VR 7.47.14Baroda CE 7.46.14
आश्रमान्तेषु च मया त्यक्तव्या त्वं भविष्यसि ।
[Baroda CE 7.46.14]āśramānteṣu ca mayā tyaktavyā tvaṃ bhaviṣyasi |
राज्ञः शासनमाज्ञाय तवेदं किल दौर्हृदम् ॥ १४ ॥
rājñaḥ śāsanamājñāya tavedaṃ kila daurhṛdam || 14 ||
Scholarly Translation
“Having received the king’s command (rājñaḥ śāsanam ājñāya)—and because this indeed was your pregnancy longing (tavedaṃ kila daurhṛdam)—you must now be left by me upon the outskirts of the hermitages (āśramānteṣu ca mayā tyaktavyā tvaṃ bhaviṣyasi).
Narrative Context (Verses 13–18): Assuring Sītā that Rāma knows her faultless and relinquishes her solely from fear of public scandal, Lakṣmaṇa entrusts her to the sacred hermitage of Daśaratha’s dear friend Vālmīki and urges steadfast devotion.