Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 6 (Rākṣasa-bādhayā Devānāṃ Śiva-śaraṇāgatiḥ — Viṣṇor Mālyavad-ādi-vadha-pratijñā)
राक्षसबाधया देवानां शिवशरणागतिः — विष्णोर्माल्यवदादिवधप्रतिज्ञा
VR 7.6.30Baroda CE 7.6.28
यो ऽसौ चक्रगदापाणिः पीतवासा जनार्दनः ।
[Baroda CE 7.6.28]yo 'sau cakragadāpāṇiḥ pītavāsā janārdanaḥ |
हरिर्नारायणः श्रीमान् शरणं तं प्रपद्यथ ॥ ३० ॥
harirnārāyaṇaḥ śrīmān śaraṇaṃ taṃ prapadyatha || 30 ||
Scholarly Translation
“‘He who bears the discus and mace (cakra-gadā-pāṇiḥ), clad in yellow raiment (pītavāsāḥ), Janārdana—the glorious Hari Nārāyaṇa—go to him for refuge (śaraṇaṃ taṃ prapadyatha)!’
Narrative Context (Verses 25–30): Mālyavān recounts to his brothers how the gods implored three-eyed Śiva to incinerate them with a roar, and how Śiva shook his head and directed the celestials to seek refuge in Nārāyaṇa.