Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 64 (Śatrughnasya Sainya-preṣaṇam — Rāmādibhir Anujñāpanam)
शत्रुघ्नस्य सैन्यप्रेषणम् — रामादिभिरनुज्ञापनम्
VR 7.64.17Baroda CE 7.56.17 (3-line verse in CE)
लक्ष्मणं भरतं चैव प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ।
[Baroda CE 7.56.17 (3-line verse in CE)]lakṣmaṇaṃ bharataṃ caiva praṇipatya kṛtāñjaliḥ |
पुरोहितं वसिष्ठं च शत्रुघ्नः प्रयतात्मवान् ।
purohitaṃ vasiṣṭhaṃ ca śatrughnaḥ prayatātmavān |
प्रदक्षिणमथो कृत्वा निर्जगाम महाबलः ॥ १७ ॥
pradakṣiṇamatho kṛtvā nirjagāma mahābalaḥ || 17 ||
Scholarly Translation
bowing with joined palms to Lakṣmaṇa and Bharata (lakṣmaṇaṃ bharataṃ caiva praṇipatya kṛtāñjaliḥ), and to the royal priest Vasiṣṭha (purohitaṃ vasiṣṭhaṃ ca), the self-restrained Śatrughna (prayatātmavān), after performing circumambulation, set forth in mighty strength (pradakṣiṇam atho kṛtvā nirjagāma mahābalaḥ).
Narrative Context (Verses 13–18): Summoning his commanders, Śatrughna assigns their halting camps with strict orders to harm no one, sends the host ahead, bids reverent farewell to his mothers, brothers, and Vasiṣṭha, and departs after tarrying one month beside Rāma.