Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 65 (Śatrughnasya Vālmīky-āśrame Rātri-vāsaḥ — Vālmīkinā Saudāsa-Kalmāṣapāda-kathā-kathanam)
शत्रुघ्नस्य वाल्मीक्याश्रमे रात्रिवासः — वाल्मीकिना सौदासकल्माषपादकथाकथनम्
VR 7.65.35Baroda CE 7.57.31
मया रोषपरीतेन यदिदं व्याहृतं वचः ।
[Baroda CE 7.57.31]mayā roṣaparītena yadidaṃ vyāhṛtaṃ vacaḥ |
नैतच्छक्यं वृथा कर्तुं प्रदास्यामि च ते वरम् ॥ ३५ ॥
naitacchakyaṃ vṛthā kartuṃ pradāsyāmi ca te varam || 35 ||
Scholarly Translation
“This word which I have uttered while overcome with anger (mayā roṣa-parītena yad idaṃ vyāhṛtaṃ vacaḥ) cannot be rendered void (naitac chakyaṃ vṛthā kartum); yet I shall bestow a boon upon you (pradāsyāmi ca te varam):
Narrative Context (Verses 35–39): Unable to void his spoken curse, Vasiṣṭha limits it to twelve years and grants the king oblivion of the ordeal; concluding that this precinct belongs to Kalmāṣapāda, Vālmīki dismisses Śatrughna to rest inside the leaf-hut.