Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 65 (Śatrughnasya Vālmīky-āśrame Rātri-vāsaḥ — Vālmīkinā Saudāsa-Kalmāṣapāda-kathā-kathanam)
शत्रुघ्नस्य वाल्मीक्याश्रमे रात्रिवासः — वाल्मीकिना सौदासकल्माषपादकथाकथनम्
VR 7.65.38Baroda CE 7.57.34
तस्य कल्माषपादस्य यज्ञस्यायतनं शुभम् ।
[Baroda CE 7.57.34]tasya kalmāṣapādasya yajñasyāyatanaṃ śubham |
आश्रमस्य समीपे ऽस्य यन्मां पृच्छसि राघव ॥ ३८ ॥
āśramasya samīpe 'sya yanmāṃ pṛcchasi rāghava || 38 ||
Scholarly Translation
“That auspicious sacrificial precinct of Kalmāṣapāda (tasya kalmāṣapādasya yajñasyāyatanaṃ śubham) near this hermitage (āśramasya samīpe ’sya) is what you ask me about, O Rāghava (yan māṃ pṛcchasi rāghava).”
Narrative Context (Verses 35–39): Unable to void his spoken curse, Vasiṣṭha limits it to twelve years and grants the king oblivion of the ordeal; concluding that this precinct belongs to Kalmāṣapāda, Vālmīki dismisses Śatrughna to rest inside the leaf-hut.