Book 7 · Uttarakāṇḍa · Sarga 66 (Vālmīky-āśrame Sītāyāḥ Kuśa-Lavayor Janma — Śatrughnena Śravaṇaṃ Maṅgala-karaṇaṃ Ca)
वाल्मीक्याश्रमे सीतायाः कुशलवयोर्जन्म — शत्रुघ्नेन श्रवणं मङ्गलकरणं च
VR 7.66.13Baroda CE 7.58.11
तथा तस्य प्रहृष्टस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।
[Baroda CE 7.58.11]tathā tasya prahṛṣṭasya śatrughnasya mahātmanaḥ |
व्यतीता वार्षिकी रात्रिः श्रावणी लघुविक्रमः ॥ १३ ॥
vyatītā vārṣikī rātriḥ śrāvaṇī laghuvikramaḥ || 13 ||
Scholarly Translation
Thus for that deeply gladdened, high-souled Śatrughna (tathā tasya prahṛṣṭasya śatrughnasya mahātmanaḥ), swift in stride (laghu-vikramaḥ), that rainy-season night of Śrāvaṇa passed away (vyatītā vārṣikī rātriḥ śrāvaṇī).
Narrative Context (Verses 13–17): That joyous Śrāvaṇa night passes swiftly for Śatrughna; at dawn he performs his morning devotions, bids farewell to Vālmīki, travels seven nights westward to the Yamunā, and spends the evening in edifying converse with Cyavana and the Bhārgava sages.